یا لطیف !     

                         

 

 ( انتظار فرج ، یک راه حل برای ساختن جهان و روزگاربهتری است که از راه می رسد .

مکتب انتظار ، اتاق فکر کسانی است که برای ساختن جهان می خواهند طرح و برنامه ای داشته باشند .

کسانی که در فکر روزهای بهتر برای گذران عالم و آدمیانند . ) *

"وخداوند وضعیت هیچ گروهی را دگرگون نمی کند؛ مگر آن که وضعیت درونی شان را خود دگرگون سازند  " **

 

آیا منتظر می تواند کسی باشد که فقط برای ظهور دعا می کند ، ندبه و عهد می خواند وکاری نمی کند ؟

امام زمان (عج) برای ظهور نیازمند زمینه های آماده در ما انسانهاست .

آمادگی که در انسانهای این 1400 سال دیده نشد . و حاصلش چیزی جز نرسیدن به جامعه ی آرمانی اسلام نبوده است.

و قرار نیست امام زمان (عج) معجزه وار ، بیایند به مشکلات بشری خاتمه دهند .

 و منتظر، امام زمان (عج) است  تاجامعه ی جهانی به آن سطح از فرهنگ و ظرفیت و موقعیت تحقق آن بستر ها  برسند.

 و در واقع  ظهورایشان گام نهایی در تحقق جامعه ی آرمانی ست .

و افسوس که ما نه تشنه هستیم ، نه عاشق ، ونه منتظر

که تشنه برای رسیدن به آب تلاش می کند .

عاشق برای هم ارزشی با معشوق به آب و آتش می زند .

و منتظِر برای آمدن کسی که به انتظارش نشسته خانه را مهیا و غبار روبی می کند .

و منتظر با شناخت صحیح از این جامعه آرمانی به سمت آن حرکت می کند .

و ما ، هنوز چه قدر باید خانه ی دلمان و بستر اجتماعمان را از موانع ظهورش ،پالایش ؛ و به شرایط و

 زیر ساختهای لازم برای جامعه ی آرمانی اش ؛ آرایش کنیم ؟

 

---------------------------------------------------------

 

تکمله :

      *   . نقل از ویژه نامه دیدار

      ** . سوره رعد آیه  11

  

-  افسوس که عمری پی اغیار دویدیم

   از یار بماندیم و به مقصد نرسیدیم

 سرمایه زکف رفت و تجارت ننمودیم

 جز حسرت و اندوه متاعی نخریدیم

                                                               خدایا معرفت انتظار عطا کن

                                                       نیمه شعبان ۱۴۲۹

  السلام علیك یا مولاى‏ یاصاحب الزمان (عج)
 
              
                                                                                                                    ۳
                                                                                                          

این روزها بیرونمان :

( درها ودیوارها ، کوچه ها و خیابان ها ، حتی نوشته ها و وبلاگ هایمان ! )

 داد میزند که از میلاد مولود نیمه شعبان ، شادیم .

درونمان اما ،  نه عاشق است و نه منتظر .

که اعمال منتظر چونان تشنه ای در جستجوی آب ، او را به سوی آب رهسپار می کند .

و انتظار، مرا آماده فردا می کند . و تکلیف امروزم را :

نه خمیازه و خواب که راهی شدن برای رسیدن به اصل دین – عدالت - روشن می کند .

و شیعه برای تحقق این اصل باید بهایی بپردازد .

که اولین امامش به همین بها در محراب به شهادت رسید .

 وقیام آخرین امامش نیز برای رسیدن به داد عدالت – گمشده ی همیشه ی انسان – است .

 

و من، تا احساس تشنگی نکنم ، آب زلال و گوارا ، در دسترس و پیش رویم هم که باشد ؛

به دردم نخواهد خورد !

و من ، تا بی تفاوت در بیراهه های خویش  گام بر می دارم ؛

                                                               دور از احساس تشنگی و انتظارم !

 

-----------------------------------

خدایا !

مرا تشنگی بیاموز

پای دلم را در مسیر قرار ده

و گوش دلم را به نوای آمدنش بنواز

 

مولا و صاحبم !

   در هنگامه ی تولد تومی گویم که ما نیازمند تربه تولدیم . برای ما دعا کن که پاک متولد شویم !

                 برای ما دعا کن که غایب نباشیم . که این همه پای بست دنیا نباشیم .

             اصلا خودت دستمان را بگیر که ما در کندن زنجیر نفس از پای دلمان ناتوانیم .

               

                  

                   ما زائر تبسم بارانی توییم        ما را به حق آینه ها خیس نور کن

                                                                                  ۱۳ شعبان ۱۴۲۹

                                                                   

                 

 

             
                         

 

                            ای آرزوی اولین گام ِ رسیدن
                         بر جاده‌های بی‌سرانجام ِ رسیدن

                                   كار جهان جز بر مدار آرزو نیست
                                  با این همه دل‌های ناكام ِ رسیدن

                 كی می‌شود روشن به رویت چشم من، كی؟
                         وقتِ گل نی بود هنگام ِ رسیدن؟

                                  دل در خیال رفتن و من فكر ماندن
                                او پخته‌ی راه است و من خام ِ رسیدن

                   بر خامی‌ام نام ِ تمامی می‌گذارم
                   بر رخوت درماندگی نام ِ رسیدن

                               هرچه دویدم جاده از من پیش‌تر بود
                              پیچیده در راه است ابهام ِ رسیدن

               از آن كبوترهای بی‌پروا كه رفتند
              یك مشت پر جا مانده بر بام ِ رسیدن

                          ای كالِ دور از دسترس! ای شعر تازه!
                           می‌چینمت اما به هنگام ِ رسیدن

  

                                           ***************

                       دل در خیال رفتن و من فكر ماندن
                او پخته‌ی راه است و من خام ِ رسیدن

 

لا اله الا الله ، و لا نعبد الا ایاه ،مخلصین له الدین ،و لو کره المشرکون

 

 

می نویسی ، برای لذت بردن از درک کلمه ای و مفهومی در لحظه ؟

می نویسی ، تا اتفاقی تازه بیفتد و چیزی در این دنیا عوض شود ؟

می نویسی ، چون می خواهی که دلش بخواهد که نگاه کند و بخواند ؟

 - حتی اگر  بدانی که نمی خواند -

 

مگر نه این است که :

 

 وقتی می نویسی و پاره اش نمی کنی ؛ حذفش نمی کنی ؛

می خواهی دیگران را در فهم لحظه هایت ، شریک کنی

و دعوتشان کنی به حضور در خواب وخیالهایت .

می نویسی حتی اگر از هر چیز اندکی بدانی و از هیچ چیز به اندازه کافی ندانی  .

حتی ترمی نویسی  وقتی هم که می دانی با نوشتن تو هیچ چیز تغییر نمی کند .

می نویسی تا کار زبان را ساده کرده باشی .

و یا شاید می نویسی تا برای ماندن ، رفتن ، حتی مردن خودت شریک جرم پیدا کنی !

 

و اگر برای همه ی اینها بنویسی و آن قدر توانا نباشی که

 با نوشتنت به جهت خدایی شدن ، مسیر را برای دیگران نشانه گذاری کنی ،

 تا آنها  راحت تر از مسیر بگذرند ؛ چه قدر ضرر کرده ای ؟

 

   سنگم 

   آرام آرام می نویسم

   و خود را می تراشم

   تا به شکل مجسمه ای در آیم

   که تو بودایش کرده ای .

   از دهان من اگر حرفی نیست

   کوتاهی از من است

   نمی دانم چگونه از تو سخن بگویم

   با دهانی از سنگ  *

 

-----------------------------

 

تکمله :

   * شعر را جایی خواندم ،و  نام شاعر را همراه نداشت  !

 

  - هر چه قدر هم که محتا طانه بنویسی ؛ حافظ فاش می گوید :

  از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه     اِنّی راَیتُ دهراً مِن هَجرِک القیامه

 

  - اگر خالص نباشم و توفیق همراهم نباشد ؛ در کدام مسیر رهسپار خواهم شد ؟

 

  - مباد آنقدر دیر برسم که دوست را قسمت کرده باشند .

 

                                                                     و خدایا از تو ، جز تو، چه باید خواست

 

 

 

 

 

                      باز هم بیوتن

 

 

عاطفه خانم  مطالب جالبی در مورد کتاب   درِ  یخچال ذهنت را ... گفتند .

 ( نظر را میتوانید در ادامه مطلب ببینید )

 

چند نکته را در جواب بگم :

 

در مورد دوباره خواندن کتاب حق با شماست . رمان چند لایه هست و با هر بار خواندنش به درک جدیدی از مفاهیم  آن می رسی . میشه گفت که همه ی جملات کتاب ، دقیق و حساب شده بیان شده .

 

اینکه ارمیا شناخته نشده؛ به دلیل حذف ۳ فصل از کتاب که دلایل خروج او از ایران را بیان کرده؛ می باشد.

و دلیلش برای حذف ،  به تصویر کشیدن فضایی تلخ از جمهوری اسلامی بوده .

 

 

 گفتی -    اینکه این آدم که به خیلی چیزها انقدر اهمیت می ده  هیچ جای داستان دلیل خوب یا حتی دلیل دم دستی برای ازدواجش با آرمیتا بیان نمی شه!   -

 

بله و به گفته خود امیرخانی کشش ارمیا و آرمیتا یک بهانه الکی برای پیشبرد قصه بوده است . و اگر داستان درست خوانده شود ؛ معلوم می شود که این عشق ربطی به دلیل اصلی ِ به ستوه آمدن و کندن ِ ارمیا از ایران ندارد .

 

 

 خودم در جاهای از داستان از این همه سکوت ارمیا و دفاع نکردن هایش لجم می گرفت ! اما اتفاقا قصد نویسنده همین بوده است که :

 ارمیا را استعاره ای کند برای نشان دادن ِ تحیر آدم های آرمان گرا و اعتقاداتشان، در تقابل با چنین سیستمی

 شاید این سرگردانی برای همه ی ما در هر جا پیش بیاید ؛ اما هر کداممان نوعی از انفعال یا اعتراض را نشان  می دهیم .

و جنس اعتراض ارمیا نه انفجار برج امپایراستیت بوده است و نه جواب دادن به هیات منصفه در دادگاه و خواندن دفاعیه از خود .

 

 حتما برایت پیش آمده که گاهی اوقات در جمعی هستی و می دانی حرفهایت کوچکترین تاثیری در افراد حاضر ندارد و یا آن را نخواهند فهمید . پس  ترجیح می دهی سکوت کنی !

 

البته فکر می کنم ارمیا به مدد فطرت خداجوی هر انسان که در رمان در قالب سهراب نشان داده شده

راه درست را رفته  . راه درستی که امریکا توان هضم آن را نداشت  -   جستجو برای کمک به یک انسان

( سوزی ) که به خاطر فقر آلوده به گناه شده  . -  و برای امریکاییان این جرم بزرگی محسوب می شود !

 

امیر خانی گفته حرف او در این کتاب آن بوده که :

 در امریکا نمی توان زندگی دینی داشت و به رستگاری رسید . و اگر کورسوی امیدی هم باشد نهایتش می شود شخصیت های حاشیه ای مثل حاج مهدی و رضای لبنانی .

او معتقد است که ۱۰ سال دیگر همه خواهند گفت که رمان بیوتن اثر خیلی حزب اللهی است .

چرا که به ما یاد آوری می کند کجاها داریم اشتباه می کنیم . 

 

 اما  همون طور که گفتی  - نوع نگاه ها رو همین نزدیک،تو دور و بری هات می تونی ببینی. -

.....  پول پرستی و اسلام آمریکایی را که با شخصیت هایی مثل خشی و سرمایه دار سعودی ، و هرهری مذهب بودن  که با آرمیتا نشان داده شده را ، همین جا بغل گوش خودمان هم می توانیم ببینیم .

 

                                                                                        خدا کند که مسلمان باشیم وبمانیم

 -------------------------

پی نوشت :

 

(.....‏«بيوتن» اما آشكارا اداي دينِ اميرخاني به قرآنِ مهجور و مظلومِ خداي ماست. اگر قرآن را از «بيوتن» منها كنيم، ‏‏«بيوتن»ي نمي‌ماند. كثرت استنادها، اشاراتِ مستقيم به لفظ و ترجمه‌ي كلامِ وحي و طرح شبهات مهم و جالبي كه ‏تعدادشان به حدود صد مي‌رسد، آن شوخيِ تلخ با سجده‌هاي واجب و مستحب قرآن، قرآن خواندن كافر و مسلمان در ‏جايي كه آسمان را نمي‌توان ديد، همه و همه دغدغه و همتِ نويسنده را در توجه دادنِ خيلِ بسيارِ مخاطبينِ كتاب، به ‏كتابِ اصلي و نويسنده‌ي كتابِ اصلي مي‌رساند. به اين خاطر به سهم خودم از رضاي اميرخاني ممنونم.‏....) * متن کامل را در اینجا بخوانید . --------------------------------------------  بعد نوشت :                    آن چه در وب راجع به بيوتن نوشته‌اند! ( سایت رضا امیرخانی )  مطالب مرتبط در همین وبلاگ :                    یخ چال ذهنت را به برق ِ فهم ِ حیات ِ دنیا که لعب است و لهو بزن !                       البلاء للولاء ...  

 

ادامه مطلب

 

   یا لطیف !

                         ۲

 

                                                                                                                   

 امام سجاد (ع) :

                          <<  انتظار ظهور ، بزرگترین راههای رسیدن به ظهور است .  >>

 

  امام شناسی را تکلیف خود می دانیم ؟

 عمل به خواسته ی امام را چه ؟ باید تکلیفی دیگر بدانیمش یا خیر؟

  یادمان باشد وقتی به جست و جوی حقیقی آن حضرت بر آییم و در جلب رضای او گام برداریم ؛ سرانجام

 به همه ی مقصود یا مقداری از آن دست پیدا خواهیم کرد !

  که تا معرفت نباشد ، محبتی حاصل نمی شود و تا محبت و علاقه ای نباشد اطاعت و همراهی و همسویی

 با او نیز ممکن نمی شود .

 

   و امام زمان ( عج ) فرمود :

     <<  برای آمدنم به سراغ شما ، چله نشستن لازم نیست . به جفر متوسل شدن هم سودی ندارد .به ریاضت و سفرهای دور ودراز رفتن هم احتیاجی نیست . عمل نشان دهید و مسلمان باشید . >>

 

-------------------------------------

 

 - ای سرو ناز حسن که خوش می روی به ناز        عشاق را به ناز تو هر لحظه صد نیاز

  هر دم به خون دیده چه حاجت وضو، چو نیست       بی طاق ابروی تو نماز مرا جواز

 

 

                          کاش به اندازه ی ساده ترین دوستانمان گوش به زنگ آمدنت باشیم

 

 

   به نام خالق انسان وقلم ! 

 

                            

 

                           وانسان ! تنها موجود قادر به فهم تنهایی .

 

 و ما تنهاترین مخلوقات عالم ، برای رسیدن به کمال وجودیمان، در اجتماع زندگی می کنیم !

 اجتماعی که انسان ِ ساده ی نخستین و پاک فطرت ، را به انسان ِ منحرف از فطرت و نیازمند به تربیت تبدیل

 کرده است .

  ]  و حال ما از میان ِ اولاد آدم ، پیامبری برگزیده را می بینیم که خداوند از او ( همچون پیامبران پیشین )

برای رساندن وحی و تبلیغ رسالت پیمان گرفت تا او ، آن پیمان فطری را از مردم مطالبه کرده و نعمت های فراموش شده رابه آنها یاد آوری کند .

و پیامبر اسلام آمد تا بر تمامی انسانها ، اتمام حجتی باشد ؛ و تا انسان دور شده را رهنمون به استخراج گوهر های عقول از خزائن فطرتش باشد [   *

 

-------------------------------------------------

 

تکمله :

 

  *  نگاهی به خطبه ۱ نهج البلاغه

 

  -  و به آخرین پیامبر در دل کوه وحی شد ؛

  تا بخواند !

  تا به انسان برنامه ای برای یافتن سنگهای ازشمند نهفته ی کوهسار وجودش بدهد .

 

  - وخدا بعد از امر به خواندن ، به قلم قسم می خورد .

 

  - و بر این انسان کوه کن است که نسبت ِ میان ِ خواندن و قلم و به نهایت رسیدنش را دریابد .

 

  - هر دم از روی تو نقشی زندم راه خیال      با که گویم که درین پرده چه ها می بینم ؟

 

  -      در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند      تا ابد سر نکشد وز سر پیمان نرود

 

                                                             خدایا ! مسلمان ، مومن و شیعه بمیرانم

 

 

 

 یا لطیف !

 

 

سلام بر تو ای غریب زندان بی کسی .

سلام بر تو ای آزاده ترین زندانی .

سلام بر تو که زندان گلستان عبادت و خلوت تو شده بود .

سلام بر تو که آموزه های پنهانی ات از افتخارات مسلمین است .

 

   امام موسی کاظم (ع) :

لَو كانَ فِيكُم عِدَّةُ أهلِ بَدرٍ لَقامَ قائمُنا؛

 اگر به تعداد اهل بدر (مؤمن كامل) در ميان شما بود، قائم ما قيام مى‏كرد.

 

مَن كَفَّ غَضَبَهُ عَنِ النّاسِ كَف َّ اللَّهُ عَنهُ عَذابَ يَومِ القِيامَة؛

هر كس خشم خود را از مردم باز دارد، خداوند عذاب خود را در روز قيامت از او باز مى‏دارد.

 

 لکل شیء دلیل و دلیل العاقل التفکر و دلیل التفکر الصمت و لکل شیء مطیة و مطیة العاقل التواضع 

 برای هر چیزی نشانه ای است و نشان خردمند تفکر است و نشان تفکر خاموشی و سکوت است

 و نشانه عاقل و خردمند تــــــــواضع است.

-------------------------------------------------------------

  این روزها قرار بود مشهد باشیم ، اما :

 

   - بچه ها ترجیح دادند یک ماه دیگر با دیگران * برویم .

 

 ( * دیگرانی که گاه در کنارشان از حضور خلوت و خلوت ِ حضور در حرم ؛ و رفت و آمد آزادانه؛ محروم می شوی )

 

   - ۲۵  رجب ،  سال خمسی مامان هست ، و یک ماه پیش که فهمید بلیط گرفتیم ،گفت باز امسال هم نیستی ؟

 (  اگر باشم همین روز و اگر نباشم یکی دو روز جلوتر برای حساب کتاب  خمس کمکش می کنم .)

و حالا هستم !

 

  - همسر گرامی ! اما به این سفر می روند با وسیله ای راحت تر . اگر هم حاضر به ماندن کنار بچه ها

  می شدند ؛ راضی به فرستادن تنهای من نمی شدند و اگرهم  راضی  می شدند ؛ امکان اقامت زنی تنها

در مکانی امن ( قانونی و عرفی و ... ) ؛ چند درصد بود ؟ این هم یکی از موارد ناخرسندی از زن بودن  

  (  اشاره به پست http://raahneshin.blogfa.com/post-49.aspx )

- ثوابهایی  که در قبال این به ظاهر جا ماندن ها ، برایم روایت می کنید را هم می دانم .اما حرف من چیز دیگری ست . (همان موارد ناخرسندی زنان ناشی از قوانین بشر ساخته ...)  برای رفتن به حرم امن امام ،

حتی با اجازه ی همسرم ؛ نیاز به گذشتن از خوانهای متعدد ساخته ی نگاه و عرفها  وقوانین بعضا ناصواب ِ نانوشته و نوشته شده ی جامعه دارم . و این هیچ ربطی به خلقتم که از آن کاملا راضی هستم ؛ ندارد.

 نارضایتی های مشابه  گاه و بیگاه  زنا ن و دختران ِ ما بسیارند .....

 

 - پای در راه طلب نه ، وز خود اندر خود سفر کن   گرت درگاهی است مرکب ، وقت جولان است اینجا

     ما ومن بگذار و خاک راه شو ، کز فرط عزت        خواجه ابلیس از انا گفتن پشیمان است اینجا

     گر تن بیمار داری ور دل رنجور ، پیش آ            درد دنیا را و دین را ، جمله درمان است اینجا

 

                                                                 یا باب الحوائج ،  سائلم  ، ردم مکن

                                                                                  ۲۵ رجب ۱۴۲۹

                  

 

                       

 یا ارحم الراحمین !

  وقتی متبرک می شدند سندشان به نامتان زده شده بود .

   حالابه نیت ۲ امضا از ۴۰  مومن می گذارمشان کنار آخرین لباس ! ( آخه دور ریختنی نیستند )

   خبر دار شوید حکما ً نماز شب اول را که برایم می خوانید ؟!

   بقیه اش را هم می شود ...

 

--------------

 

 تکمله :

 

  -  ای تو قانون عبارتهای من ! قطب نمای واژه هایم به سمت سکوتت نشانه رفته  ؛

      بیشتر از کلامت به آن خو کرده ام !

 

  -  " ماهی،  قلاب کسی را می گیرد که بخواهد ش ! "

 

  -  دل از کرشمه ی ساقی به شکر بود ولی        زنامساعدی بختش اندکی گله بود ( حافظ )

  -  هر چه در این پرده نشانت دهند             گر نپذیری به از آنت دهند  ( نظامی )

 

 انگار
این سالها که می گذرد
چندان که لازم است
دیوانه نیستم
احساس می کنم که پس از مرگ
عاقبت
یک روز
دیوانه می شوم !

                                                                                      "  الهی و ربی من لی غیرک "

 

 

   الهی !               

 

                                                     

 یک دل سیر او می خواهم ، حتی حالا که این همه دلم سوخت !

۳۰ دقیقه به اذان صبح مانده و من یک دل سیر اشک می خواهم

 

گفت :  << فقط مناجات ! و خسته ام از خیلیها ! و ... >>

 

   بی خودی را نیازمودم  با او بودن را نچشیدم

 

دلم !

 برف می خواهد ، آبی می خواهد ، باران می خواهد ، دریا می خواهد ، یوسف می خواهد ،

زلیخا می خواهد ، سکوت می خواهد ، فریاد می خواهد ، ناله می خواهد ، ضجه می خواهد ،

تشنگی می خواهد ،

امان نامه می خواهد ، صدا می خواهد ، بیابان می خواهد ، غربت می خواهد ، شیفتگی می خواهد ،

داغ می خواهد ، بهانه می خواهد ، دیوانگی می خواهد ، بی قراری می خواهد ، شراب می خواهد ، ساقی می خواهد ، نگاه می خواهد ....

دلم بند می خواهد ، بندگی می خواهد ، خدایا هر جا نشینش مکن !

 

--------------------------------

 

  - به صدر مصطبه بنشین و ساغر می نوش      که این قدر زجهان کسب مال و جاهت بس 

 

  -   فضول نفس حکایت بسی کند ساقی             تو کار خود مده از دست و می به ساغر کن

 

                                                                                              ۴ بامداد جمعه ۴ مرداد

                                                               

                                              " الهی و ربی من لی غیرک "

 

 

                                     ۱

یا مسیح !

  نامه می نویسم به تو چرا که خدایم به آنچه نوشته می شود قسم می خورد .

  نا مه می نویسم تا مکتوب شود و بماند . که وقتی می نویسی به تعداد تمامی انسانها می توانی

  مخاطب داشته باشی !

  پروردگارم به قلم قسم می خورد و پیامبرش رسالت را به اتمام می رساند .

  برای کدام انسان ؟ کدام مخاطب ؟ کدام مسلمان ؟

 

یا مسیح !

 من ِ مسلمان ، قلم به دست گرفتم تا به تو که در کتابت وعده ی آمدن پیامبری بعد از خودت را دادی ؛

 گله کنم که پیروانت به ساحت او چه کردند و چه نکردند .

 من ِ مسلمان که مدعی بیداری و پیروی از کاملترین دین خدا هستم ، رگ غیرتم به جوش آمده که پیروان ِ

 توی مسیح ، به پیامبر دین من توهین کرده اند .

 آیا  لحظه ای به خود آمدم که من ِ مسلمان بارها و بارها دل پیامبرم وامام زمانم را آزرده ام ؟

 که هنوز امام زمانم (عج ) انتظار فقط۳۱۳ تن یار صادق را می کشد تا بیاید و زمین را پاک کند از

 همین اهانت ها و...

 اما باز هم به تو می نویسم چون محبوبی ، مهربانی ، و به روی ما مسلمانان نمی آوری که خودمان      

 بارها  بیشتر از پیروانت ........چه بگویم ؟!

 

یا مسیح !

  اکنون فقط می توانم آرزو کنم که تو هم همراه امام زمانم (عج) دست به دعا برداری و برای ما انسان های

  ظلوم و جهول ، ناممان هر چه باشد   - مسیحی ، مسلمان ، ... -  ذرّه ای معرفت به حق ّ خودتان ،

  و به دین خدایتان ، بخواهی .

 

     - نشان خانه ات را از تمام شهر پرسیدم             مگر آن سوتر است از این تمدن روستای تو ؟