تبليغاتX
آن سوی هفت پرده
"اشک حرم نشين نهانخانه ی مرا...زانسوي هفت پرده به بازار مي کشي" ...خدايا رهايم مکن
 

 یا لطیف!

 دلم را مشکن و در پا مینداز...

 

رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد
صدلطف چشم داشتم و یک نظر نکرد

سیل سرشک مازدلش کین به درنبرد 
در سنگ خاره قطره ی باران اثر نکرد

یا رب تو  آن  جوان  دلاور  نگاه  دار 
کز تیر  آه گوشه نشینان حذر نکرد

ماهی و مرغ دوش زافغان من نخفت
وان شوخ دیده ببین که سرازخواب برنکرد

میخواستم که میرمش اندرقدم چوشمع
او خود  گذر به ما  چو نسیم سحر نکرد

جانا کدام  سنگ دل  بی کفایتست
کو پیش زخم تیغ تو جان را سپر نکرد

کلک زبان بریده ی حافظ  در انجمن
با کس نگفت  راز  تو تا  ترک سر نکرد

 

 



---------------------------------------

 تکمله :

   - بدینسان کار دل در پا میفکن!
   - می روی برو ... نمی نشینی با من و دل ؟ منشین...
   - تو نباشی هم لابد امیدی هست
   - با دل تنها هم می شود ...
    - باشه، حرفی نیست.  کاری واجب تر از صحبت های شبانه هم پیدا می کنم!
      دیگه غصه ی چی رو می خوری؟ کاری بهتر از جون گرفتن از کلماتت سراغ نداشتم.
      اینک به حبس ِ نَفَس، بسنده می کنم ...

        

                                    در آزمون  عشق و  غزل  ثبت نام  شد
                             اما  کسی  به  غیر دلم   امتحان نداد
                               باید   قبول  کرد  خدا  هم  از  ابتدا
                            احساس وعشق رابه کسی رایگان نداد
                                باید   اعتراف  کنم   هیچ  حادثه
                            چون چشم های مست تو ماراتکان نداد

                                                                      الهی وربی من لی غیرک

+ نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم آبان 1387ساعت 22:3  توسط آرام   | 

 

      به نام حضرت دوست

                        

                       

 آهوان خسته از صیاد به ضریحت پناه می آورند، دستها یشان گره می خورد، بغض هایشان باز
می شود،مهربانی تو باران می شود، جامهایشان پر می شود،  دل ها راضی از حرم امن تو 
به سوی دیار خویش رهسپار ...
                                     

       نگاه من به تو است ای بزرگ! یاری کن      دلم عجیب پر از غربت است، کاری کن 
       
                                                                                                        ۱۱ذیقعده ۱۴۲۹
 ----------------------------------------

                   دلم رو گره زدم ...


- امام رضا (ع) : مِن علاماتِ الفقيهِ الحُكم و العِلم و الصَّمت                                      بصيـر بـاش به احكـام دين حق كه خداى
                                      از آن فقيه كه دانا به حـكم اوست رضاست
                                      نشـانـه هـاى فقـاهـت به نزد پـير خرد 
                                      قضـاوت بحـق و دانـش و سكوت بجاست

 - پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی            ریگهای بیابان تو را می شناسند
   نام تو رخصت رویش است و طراوت         زین سبب برگ و باران تو را می شناسند
 بعد نوشت :
خواندنیست >>> ترافيك دل، پشت پنجره فولاد  

                  آقا جون دلم شفا می خواد
                  

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم آبان 1387ساعت 1:33  توسط آرام   | 

 

 یا لطیف!

            

هفته ی گذشته به شکلهای مختلف، با مفهومی مشترک والفاظی گوناگون، برداشتهای جالبی
از یک اتفاق که تبدیل به معضلی عادی شده، از محیط پیرامونم دریافت کردم!

  پرده اول:              قطار مترو...جوانی نشسته و مشغول حل تمرینهای زبان آموزشگاه است. مرد میانسالی
کنارش . دقایقی بعد توجهم به مکالمه ی آنها جلب شد. مرد به جوان گفت خواندن در حین حرکت قطار به چشمها آسیب می رساند ( خودم هم مشغول خواندن بودم ) جوان کمی این دست و آن دست کرد ، ولی مرد به حرف زدن ادامه داد ... جوان گفت زندگی سرعت زیادی داره، برای گم نکردنش باید از همه ی فرصتها استفاده کنیم. مرد پرسید ازدواج کردی؟ جوان :نه
.... و مرد شروع کرد از پیرمردی با خصوصیات منحصر به فردش گفتن واین که چون دوستت دارم
بهت میگم که بری پیشش! تجریش می شینه بهش "نباتی" می گن.چشم برزخی داره.
و دقیقا می فهمه چیکاره هستی و چه باید بکنی و ...
  
   پرده دوم:                کلاس جزا  ... استاد مشغول تدریس جرم کلاهبرداری... برای بیان مصادیق آن و ذکر صور خاص وسایل متقلبانه که یکی از شرایط جرم کلاهبرداریست، یاد خاطره ای از اقوام می افتد ....
که بعد ۱۵ سال بچه دار نشدن، آنها را به سمت "حاج آقای نباتی" این بار در جنوب شهر،
راهنمایی می کنند ( شعبه پذیری به این جا ها هم سرایت کرده  راستی کدوم اصلیه؟ )
وبعد از توصیه به کارهای عجیب و چندش آور وعدم نتیجه ی مطلوب با ادعای این که دیر اقدام کرده اید
ذهنشان به این که ظن به کلاهبرداری ببرند، معطوف می شود.

   پرده سوم:
                 جلسه ی زنانه... گوینده خانمی جوان ... از فرق بزرگ بنی امیه وبنی عباس، و بی سوادی یکی و درس خوانده بودن دیگری، به ظلم بزرگی که به مذهب شیعه شده گریز می زند
وآن ظلم چیزی نبود جز آوردن فلسفه ی یونان به تشیع!
ودلایل رد فلسفه را این دانستند که اولا:فلسفه می خواهد در هر موردی از جمله وجود خدا بحث کند 
در حالی که اهل بیت توصیه به عدم تعمق در ذات خدا کرده اند.
و دوم : حدیثی از امام حسن عسگری(ع) "علمای آخرالزمان به جهت میل واشتیاقشان به تصوف وفلسفه از بدترین مردمان هستند."
و پنبه ی هرچه عارف را از  ابراهیم ادهم ورابعه گرفته تا مولوی و حافظ و... زد ! و چنین تعبیر کرد که
وقتی اصل را فراموش می کنیم و به دنبال کسی هستیم که چشم برزخی داشته باشد تا گره های
مارا باز کند، انگار که برای روشن کردن یک لامپ از برق کارخانه استفاده کنیم که حاصلش پکیدن است.

                                    

-----------------------------------

  تکمله :

 - پرده چهارم... امروز... مادرم دلخور از یک اشتباه دیرینه ی کسی که سالهاست از عواقب رفتارش
   رنج می بریم. که برای رسیدن به آنچه حق خود می پنداریم به کدام درگاه متوسل می شویم؟

- و من آخرش نفهمیدم که اون پیرمرد قراره چه کاری برای این جوان بکنه که دیگه حداقل مجبور به
  پیگیری فراگیری زبان در مترو نباشه. ( تو بگو به تعبیری علم اندوختن ممنوع! )
   ولابد مشکل ازدواجش هم حل بشه!

- و من ندانستم که برای برحذر کردن جوانان جهت به دام نیفتادن در عرفان و تصوفی که از دین دور
  می کند،چه نیازی به انکا ر علم و فلسفه ؟! آن هم با این توجیه که هر علم ومطلبی را نیاز بوده،
  خدا در قرآن آورده است! و ...

- روی بنما و وجود خودم از یاد ببر              خرمن سوختگان را همه گو باد ببر
  سعی نابرده در این راه به جایی نرسی    مزد اگر می طلبی طاعت استاد ببر

                                             حسبنا الله و نعم الوکیل، نعم المولی ونعم النصیر

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم آبان 1387ساعت 1:37  توسط آرام   | 

یا لطیف!

                                                 سلام بر حضرت انتظار

                      ۵

 

               من حتم دارم که در آن روز در دشت باران می آید

               مردی که باران به دوش است از شهر طوفان می آید

                                             عیسی مریم از آن سو، موسی عمران از این سو

                                              از سمت ایران به نامش پیر جماران می آید

                پیران اهل قبیله چشمان خود را ببندندید

                این بوی پیراهن کیست، یوسف به کنعان می آید؟

                                                 فرقان ِ حق است و باطل، حلّال ِ کلّ ِ مسائل

                                                مردی که در هر نگاهش تفسیر قرآن می آید

                فانوس خود را بینداز، کشتن نمی خواهد ای شیخ

                 بگشای چشم ونظر کن از دور انسان می آید

                                                 بر تارُ ک نام انسان، مهدی شروعی بزرگ است

                                                 مردی که نامش همیشه در سطر پایان می آید


                                                                       خدایا! چشم دلم را بگشای و سطر پایان بنمای
----------------------------------

پی نوشت:

  -  شعر از "حسین متولیان"

  - امروز "۱ ذی القعده ۱۴۲۹" میلاد کریمه ی اهل بیت حضرت فاطمه معصومه(س)
             " یا فاطمه اشفعی لنا فی الجنه "

  - به مناسبت امروز یه پیغام گروهی جالب داشتم  :

  سلام !! این چندین باره که امروز روز دختر رو تبریک میشنوم !! با میلاد کریمه ی اهل بیت
 مشکلی نداریم !! فقط یه سوال: چرا وقتی بزرگداشت یه جنس مذکره، اسم عمومی میزارن
 (مثلا روز نوجوان)، ولی وقتی مونثه محدودش میکنن به روز دختر !!!! این فمینیستها ببین
 تا کجا نفوذ کردند  میلاد کریمه ی اهل بیت مباررکککککککککککککککککککککککک @};

   - پایگاه اطلاع رسانی حضرت فاطمه معصومه(س)

+ نوشته شده در  جمعه دهم آبان 1387ساعت 11:21  توسط آرام   | 

 

 یا لطیف!

              هزار راه پیش رو ...

 

این روزها از هر چه خواستم بگویم، دیدم گلایه است از زمین و زمان!

خواستم از خجالتهایی* که به جای دیگران می کشم ، بگویم!

با خود گفتم روزی که از پس این دنیا بیاید و من از کرده ی خویش شرمسار باشم را چه کنم؟

خواستم از دوست** گلایه کنم؛ و دوستی دیگر را ثنا گویم!

خنده ام گرفت که هنوز بند این و آن هستم و نشانی را گم کرده ام!

خواستم از میوه های زندگی*** بگویم که چرا مزه اش به مذاقم خوش نمی آید!

یادم آمد که باغبان آن دِرَود که کِشت!

و...

وهزارشک که مستقیم ترین صراط را اگر نصیبم نکند؛

 و آن قدر دور شوم که برای برگشتن، ۴۰ سال دیگر هم کم باشد، چه کنم؟!

 

-------------------------------------------

تکمله :

 * یکی از بسیار:دخترکی در اتوبوس با پسری آن سوی خط حرف می زد؛ و ده ها گوش او را

    می شنیدند و من هی به جای او آب می شدم ...

 ** پنداشتم به ارزشهایش دل بسته ام؛ اما در نهان، آن ِ دیگرش را می طلبیدم که نبود .

      و آن دیگری بی هیچ ادعایی؛ در بدترین حال ها نکته ای نو در آستین دارد که حال ِ آدم را خوب کند.

     ( تو بخوان "بارش ِسِحر ِ شیرین"  ) وخدایش در همه حال، حافظش باد!

     و خدایا!

      ارني  کسي   بگويد،  که  تو را  نديده  باشد    تو که با مني هميشه، چه جواب لن تراني؟!

  *** در این زمانه، مهربانی ِ مادر به سخت گرفتن است؛ نه سپردن حق انتخابِ راه به فرزندان!

....

    -  و می ترسم این ره که می روم به ترکستان باشد!

         دل بسی خون به کف آورد ولی دیده بریخت       الله الله که تلف کرد و که اندوخته بود

           یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد           آن که یوسف به زر ناسره بفروخته بود  

                                           خدایا نیازمندِ هدایت به

                                          مستقیم ترین صراط هستم

                                                 رهایم مکن!

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم آبان 1387ساعت 4:32  توسط آرام   | 

              

      یا لطیف!

 

              کدام زخم ها

              محملی می شوند

              برای  نماندن

              و رفتن؟!

                                 

               کدام زخم

 

                 مرگ  از  ورای  عمر  می آید

                                    فردا برای عاشقی دیر است

     فردا برای عاشقی دیر است

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم آبان 1387ساعت 9:53  توسط آرام   |