|
"اشک حرم نشين نهانخانه ی مرا...زانسوي هفت پرده به بازار مي کشي" ...خدايا رهايم مکن
|
|
|
|
||||
|
یا لطیف!
من که از آتش دل چون خم می در جوشم مهر بر لب زده خون می خورم و خاموشم
دوای درد مرا هیچ کس نمی داند
+
نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت 1388ساعت 0:43 توسط آرام
|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
||||
|
یا لطیف!
دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد بدان که صحبت، اثرهای قوی و خاصیت های عظیم دارد. صحبت کنید با خدای عزّوجلّ، اگر نتوانید؛ با آن کس صحبت کنید که او با خدای صحبت کند
تا برکت صحبت او شما را به خدای رساند.** ---------------------------------
تکمله:
-پیامبر اکرم (ص) فرمود: شخص در حقیقت انیس و مونس کسی است که دوستش دارد.
- آن پیک نامور که رسید از دیار دوست آورد حرز جان ز خط مشکبار دوست ماییم و آستانه ی عشق و سر نیاز تا خواب خوش کرا برد اندر کنار دوست - و کدام سو را بنگرم تا تشنه در سراب نمانم و ره به دریای حیات برم؟ و مگر می توان زبان بی زبانی، زبان همدلی، زبان مَحرمی، جز به همنشینی با دوست یافت؟ - باشد که به گدایی و خاک نشینی دوست دست یابیم و کیمیای حق دریابیم. -------------------------------- پی نوشت: * "کتاب الانسان الکامل" ** "رساله قشیریه" دوای درد مرا هیچ کس نمی داند فقط بگو به طبیبان دعا کنند مرا
+
نوشته شده در چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388ساعت 20:9 توسط آرام
|
|
|||||
|
|||||