-داشتم به این فکر می کردم که چه قدر این ناجور بودن های ظاهری و این غیر مترقبه بودن ها قشنگ است.
... یعنی من که می میرم برای این که کسی- حالا هر جا که هست - عین خودش باشد وقتی که آنجا نیست. یعنی خودش را پشت ظواهری که دو پول سیاه  نمی ارزند مخفی نکند. یا از ترس این که دیگران چه قضاوتی در باره اش می کنند؛ خودش را یک طوری که نیست جلوه ندهد. یا آن طوری که نیست جلوه ندهد. یا آن طوری که هست، خودش را بروز ندهد.1

-" اگر می بینید کسی کار بزرگی نمی کند، برای این است که یا لباسی ندارد که بهش تکلیف کند؛ یا اساسا آدم کوچکی است. " 2

از قضا آهشون خیلی ام دامنگیره - " خوب نیست آدم با عروسکش طوری رفتار کنه که انگار فقط یه عروسکه؛ دل نداره و نمی تونه نفرینش کنه.. " 3

------------------------------------
 تکمله:

 * عنوان فصلی از کتاب "کافه پیانو" نوشته "فرهاد جعفری"  که امروز چاپ بیستم اون رو خوندم.

 1. جمله طلایی کتاب از نظر خودم!
   این جملات در وصف علی دوست نویسنده در حالی گفته شده که تو کافه ای پر از خرت و پرت های دنیای مدرن روی یه جانماز با نقش بته جقه داشته نماز سر وقتش رو می خونده.

 2و3. جملات طلایی کتاب از نظر نویسنده.

 - وقتی کتاب رو می خوندم احساس می کردم که دارم روزانه نویسی های یه وبلاگ نویس رو می خونم.

 - فرهاد جعفری به 11 دلیل از دکتر احمدی نژاد حمایت کرده بود و بعد از آن عده ای از موج سبزی ها کتابش را برای نشر چشمه پس فرستادند!

 - فرهاد جعفری در جواب مطالبی از تابناک توضیحاتی داده که در پیوندهای روزانه گذاشتم  
 

http://www.goftamgoft.com/note.php?item_id=595  که در جایی از آن گفته:
 
وقتی شب پیش، سخنان آیت‌اله خامنه‌ای را شنیدم که در فرازی از صحبت‌هاشان گفتند «باید مراقب باشیم که برای خدا کار کنیم»؛ صبح که رفتم بخوابم، شاید برای نیم‌ساعت در این فکر بودم که «چطور می‌شود برای خدا کار کرد؟! و مطمئن بود که برای او کار کرده‌ایم؟!». و فقط وقتی خوابم برد که پاسخی برایش یافتم. که البته معلوم نیست درست باشد، اما به‌نظرم می‌رسد که با خرد بشری و امکانات انسانی، مطابق‌تر و امکان‌پذیر است.

 - بعضی ها این کتاب را با "بیوتن" امیر خانی مقایسه کردند! اما به نظر من که کاملا متفاوت هستند و بیوتن چندین سر و گردن بالاتر از کافه پیانو هست. حداقلش اینه که امیرخانی خودش را مثل جعفری سکولار نمی دونه. که امیر خانی اگه از نماز و روزه ای تو قلب بلادی که "در آن نمی شه زندگی دینی داشت"؛ می نویسه بهش اعتقاد قلبی داره.
 شاید فقط از این نظر که تکه کلام های مخصوص و نویی در سراسر داستان خودنمایی می کنه و نویسنده ابایی از گفتنشون نداشته؛  و کتاب در مدت کوتاهی به چاپ های مجدد رسیده یه جورایی با بیوتن شبیه باشه.

                                                   دوای درد مرا هیچ کس نمی داند
                                                                    فقط بگو به طبیبان دعا  کنند مرا 
    

    شايد وقتي زبان الکني دارم نبايد حرف بزنم؛ اما سخن گفتن از زبان ديگران جبران مي کند گاهي!

            تمام مطلب را اینجا ( http://eshgvamargh.persianblog.ir/post/276 ) بخوانید

                                      ------------------------------------------------

                                     http://ipakchi.ir/blog/?p=437

                                  ---------------------------------------------------

                                  http://yaa-alii-molaa.blogfa.com/post-5.aspx

                                        --------------------------------------------

                             از : http://khaneye-doost.blogfa.com/post-159.aspx

                                        -------------------------------------------

           تمام شعر را اینجا ببینید :  http://www.shahab-moradi.ir/content/view/454/50/

                                        ---------------------------------------

  - درج لینک به طریق بلاگفایی مقدور نبود!

  - گاهی به بهانه های کوچکی که مرا به فاصله گرفتن از دیگران وا می دارد؛ می خندم/ می گریم